Guideline to Graduation (Ceremony)

กลับมาเขียนบล็อกแล้ว พอดีได้มานั่งไล่ดูรูปรับปริญญา แล้วก็ย้อนนึกไปว่าตอนนั้นอยากได้พวก guideline มาก เพราะมีคำถาม้ต็มไปหมด ตอนนั้นก็อาศัยถามเพื่อนๆ เอา (เพื่อรับไปก่อนแล้ว) เกรงใจนิดนึงเหมือนกัน เราเลยว่าน่าจะมีคนเขียน tips ออกมา อันนี้ apply ได้เฉพาะของของจุฬาฯ ที่เดียวนะ

Step 0 แจ้งจบการศึกษา

เป็นสเตปศูนย์เลย เพราะมันเกิดเร็วมาก ในช่วงเทอมสุดท้ายที่เรียน มันจะมีช่วงที่เราต้องไปแจ้งจบการศึกษา (จำไม่ค่อยได้เหมือนกัน นานมากแล้ว) อันนี้ขอให้ตามข่าวตั้งแต่ช่วงเปิดเทอมสุดท้ายเลย แล้วมาร์คลงปฏิทินในมือถือเลยว่าต้องไปแจ้งก่อนวันไหน เพราะถ้าแจ้งไม่ทันเสียค่าปรับหนึ่งพันบาท!! โดนมาแล้ว เพราะเราดรอปไปหนึ่งเทอม เลยทำให้เลื่อนมาจบในเทอมแรก แล้วเทอมแรกไม่ค่อยมีคนขอจบกัน เลยไม่รู้ข่าว บายยยย อ่านต่อ

Wii Pong

Wii Pong

เนื่องจากนัท challenge ให้เราเขียนบล็อกเรื่องนั้นเรื่องนี้สารพัด วันนี้ก็ตามใจซักเรื่องละกัน แม้ว่าซีเนียร์โปรเจ็คจะจี้ตูดอยู่ก็ตาม อ๊ากกก

วัตถุประสงค์ของการเขียนบล็อกคอเลคชั่นนี้คืออยากแบ่งปันเรื่องราวให้กับคนอื่น อยากจุดประกาย และอยากเก็บเป็นความทรงจำที่อีกสิบปีมาอ่านแล้วก็ด่าตัวเองว่าเขียนอะไรไปวะเนี่ย 55 โดยที่เรามีจุดยืนคือจะโพสต์ทุกอย่างในบล็อกของตัวเอง จะไม่มี facebook, medium, tumblr ใดๆ ทั้งสิ้น เราเขียนบล็อก host เองมาตั้งแต่ ป.5 แล้วย่ะะะ @Nut Pattanavijit

คืนนี้อยากเล่าโปรเจ็ควิชา Prog Meth (Programming Methodology) ที่เรียนตอนปี 2 เป็นหนึ่งในไฟนอลโปรเจ็คที่หวนไปคิดทีไรก็คิดว่ามัน extreme ดีทุกครั้ง ขอเกริ่นก่อนว่าวิชานี้หลักๆ เรียนหลักการเขียนโปรแกรมที่ถูกที่ควร เป็นวิชาที่ดีงามมาก (เกลียดคำนี้มาก — ดีงาม) เป็นวิชาที่ practical ได้ใช้ประโยชน์ในอนาคตจริงๆ นะ เด็กๆ ควรจะตั้งใจเรียนวิชานี้ และจดจำนำมาประยุกต์ในการดีไซน์โปรแกรมในปีขั้นสูงต่อๆ ไป
อ่านต่อ

Archive: สอบสัมภาษณ์วิศวะจุฬา, บริจาคเลือด :D

เมื่อวานนน ไปสอบสัมภาษณ์ที่จุฬา วิศวะคอมพิวเตอร์ 😀 ก้สัมภาษณ์รอบบ่าย ตอนเที่ยงก้เจอกะอามทอปและเพื่อนที่สยาม เสร็จแล้วเราก็เดินไปด้วยกัน ได้แกล้งอามด้วยการหยุดเดินแล้วให้อามเดินต่อคนเดียว อามมันไม่สนใจใครจิงๆด้วยอะ -.-

ก้อพอไปถึงที่คณะ ก้เจอเพื่อนที่รู้จักเยอะมากกกกกก 🙂 เป็นเพื่อน FE: Epsilon ทั้งนั้นเลยอะ คุ้นมาก จำได้เยอะ แล้วเค้าก้เรียกวีด้วยชื่อด้วยอะ ดีใจอ้ะ มีคนจำชื่อวีได้ คือแบบแอบเสียใจที่เราจำชื่อเค้าไม่ค่อยได้ แต่จำหน้าได้อะ ว่านี่แหละ เคยเห็นหน้า เคยรู้จักกัน แย่มากเลย T_T

ก้อแบบมีเพื่อนคนนึงมาทัก ติดภาคคอมเหมือนกัน นิสัยดี (เพราะจำชื่อเราได้ด้วย 55) เค้ามาถามว่าเราได้คะแนนเท่าไหร่ เค้าอยากรู้ว่ารายชื่อเรียงตามคะแนนรึเปล่า เท่าที่สันนิษฐานมา คาดว่าน่าจะเรียงตามคะแนน (ยังงี้ก้แปลว่าวิภาวีได้คะแนนอันดับสี่?? (ก็หมายความว่าไอ่เก้าคนที่คะแนนสูงกว่าวีใน unical ก็โม้ไปซะครึ่งสินะ เดี๋ยวต่อยเลย -.-))

เสร็จแล้วก็ขึ้นห้อง ที่ตึกสาม ไปส่งเอกสาร เราส่งเป็นคนที่สองของชุดสัมภาษณ์ แล้วคนแรกมันกรอกเอกสารไม่เสร็จ -.- วีก้เลยผ่านก่อน แล้วเข้าห้องสัมภาษณ์ก่อน แต่น แต้น -.-

พอเข้าห้อง ‘สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ’ อาจารย์บอกว่า อาจารย์อีกท่านยังไม่ได้มาเลย 55 แป่วว กลับไปก่อน
เสร็จแล้วซักพักก็มีอาจารย์มาเรียก อาจารย์ก็เหมือนจะมองหาหน้าเรา พอเจอก็เรียกเข้าไป คนแรกเลยเว่ยเห้ย -o-

ก็เข้าไปสวัสดี วางพอร์ต+เอกสารไว้บนโต๊ะ (เพิ่งรู้ทีหลังจากอามว่าห้ามเอาพอร์ตเราขึ้นวางบนโต๊ะก่อนได้รับอนุญาต 55) อาจารย์ผู้หญิงก็ถามว่า มาตั้งแต่กี่โมง มายังไง จะมาจุฬายังไง มีพี่น้องกี่คน ที่บ้านทำอะไร แล้วยังงี้พ่อไม่อยากให้เข้าหมอหรอ แล้วเราสอบมั๊ย ถ้าได้จะเอามั๊ย อะไรงี้ 55

แล้วอาจารย์ผู้ชายก็ถามว่า เราเขียนโปรแกรมอะไรเป็นมั่งละ (ดูอาจารย์ตื่นเต้นที่เราเคยเขียน python มาบ้าง) ทำอะไรมาบ้าง เราก็เปิดพอร์ตว่าเค้าค่ายโน้นค่ายนี้ เคยได้รางวัลอะไรบ้าง ภาษาอังกฤษ แข่งวิชาการ บลาๆๆ เขียนโปรแกรมหุ่นยนต์เป็นมั๊ยย มีเฟซบุคหรือทวิตเตอร์มั๊ย

แล้วหน้าสุดท้ายเราก็ใส่ผลงานที่เราประทับใจลงไป เราก็เลยใส่ Vee.Blog ลงไป 55 อาจารย์ดูตื่นเต้นดี บอกว่าจะกลับไปอ่าน 555

อาจารย์ใจดีมากเลยค่ะ (สมมติว่าอาจารย์เข้ามาอ่าน 55) รู้สึกว่าสติไม่แตก อาจารย์ไม่กดดันเราอ้ะ แล้วเราก็รู้สึกว่า สามปีที่ผ่านมา ที่ไปเข้าร่วมอะไรเยอะแยะ เราก็เตรียมพร้อมมาสามปี สำหรับวันวันนี้ วันที่เราเอาผลงานของเราทั้งหมดไปให้อาจารย์ที่จะตัดสินให้เราเข้ามหาวิทยาลัย 🙂 ตอนมอสี่ ก็คิดแต่ว่าอยากเรียนคอมพิวเตอร์ อยากเรียนแค่วิทย์คอม อยากเรียนแค่ไอที แต่พอมองตัวเองไปซักพัก ก็มองเห็นว่าแบบ จะเรียนตื้นๆแบบไอทีก็ไม่ใช่เรา จะเรียนเพียวสุดๆแบบคอมซายก็ไม่ใช่อะ แล้ววิศวะก็เป็นอะไรที่ใช่อะ

อืมม รู้สึกโชคดี ที่คะแนนเราถึงที่จะมีโอกาสเลือกคณะได้ รู้สึกโชคดีที่เราได้มีโอกาสเข้าแข่งขันอะไรเยอะแยะ เข้าค่ายอะไรเยอะแยะ รู้สึกดี ที่ได้อยู่เซนต์โยเซฟคอนเวนต์

แล้วก้อ เมื่อวันเสาร์ ได้ไปบริจาคเลือดที่สภากาชาดไทยเป็นครั้งที่สอง (ครั้งแรกกดดูได้ที่แท็ก RedCross) ก็บริจาคไปอีก 350 cc หลับตาปี๋ต้องจะโดนแทงเข็ม 55 แต่ตอนเอาเข็มออกนี่ไม่รู้สึกเลย มือเบามากกกกก อ๊ายยยย >o< กลับมาเจอชะตากรรมกินธาตุเหล็กอีก -.- แล้วก็ลืมกินทุกทีง่ะ ป.ล. รู้สึกบริจาคเลือดแล้วน้ำหนักลด ดูผอมๆแห้งๆ -.- แต่ก็กลับมากินอย่างอุดมสมบูรณ์แล้ว คาดว่าคงกลับมาอ้วนท้วมเหมือนเดิมม