Bye Singapore

จบ hackathon ของบริษัทแล้ว ได้ที่สองแหละ (จากทั้งหมดสี่ทีมใน APAC 555) เป็นความโชคดีที่มีคู่แข่งน้อยเพราะว่า 1) คนทำงานในแถบนี้เป็น non-tech เกือบหมดเลย ที่ปารีสที่เป็น R&D นี่มาเป็นหลายสิบทีม ทำกันทั้ง crypto, ICO, ML, crypto+ML (อะไรของมันนน) และ 2) ทีมที่ปารีสอาจจะรู้ว่าเค้าแจก hoodie เลยสมัครกันแล้วส่งโปรเจ็คเพ้อเจ้ออะไรก็ไม่รู้ ส่วนทีมแถบเอเชียเราเพิ่งรู้ว่ามีแจก hoodie ก็ตอนกำลังประกาศผลคนชนะ -_-” คนที่ออฟฟิศบอกว่าถ้ารู้ว่าได้ hoodie งี้ก็สมัครไปแข่งบ้างละ อ่าวไหงเป็นงั้น

ส่วนรางวัลเป็นรางวัลอะไรก็ได้ในราคาคนละ USD 200 ซึ่งดีกว่าปีที่แล้วมาก ปีที่แล้วได้กล่องแปลงมือถือเป็น VR ซึ่งเราทำหายในห้องน้ำ T_T รางวัลมันต้องเหมือนกันหมด คนในทีมตัดสินใจว่างั้นเอาเป็น Amazon giftcard คนละใบละกัน เออดี
อ่านต่อ

Hello 2018

ทำเลสิคมา (แบบ femto) ห้าวันได้แล้ว ยังมองเห็นไม่ค่อยชัดเลย (ยังไม่สามารถมองตัวหนังสือในจอแมคบุ๊คได้อย่างสบายตา) หมอกับพยาบาลก็ยัง มีแต่คนเตือนให้อย่าไปออกกำลังกาย อย่าออกไปแรดนอกบ้านเลย แต่เราว่าสิ่งที่อันตรายที่สุดคือการนอนอยู่บ้าน เล่นคอม ดูทีวี หรือพยายามอ่านหนังสือ นี่ดูทีวีได้ชั่วโมงกว่าๆ ตาก็ล้าไม่ไหวละ รู้สึกว่าออกไปเล่นพิลาทิส หรือโยคะเบาๆ ออกไปกินข้าวกับเพื่อน เล่นบอร์ดเกม เดินช้อปปิ้งรัวๆ ยัง healthy กับตาตัวเองมากกว่า

ช่วงปลายปีเหมือนเป็นช่วง rush ที่อยากจะทำในสิ่งที่อยากทำแต่ไม่ได้ทำ 55 ปีที่แล้วก็อยากเจาะหู สุดท้ายไปเจาะช่วงปลายปีเหมือนกัน (ตัวชา หน้ามืด แทบจะเป็นลม) ปีนี้ก็ทำเลสิค จริงๆ ตั้งโกลว่าปีนี้อยากไปเรียนดำน้ำ แต่ไม่ทันละ คงต้องเป็นปีหน้าละ รอลุ้นกันนะว่าวีจะได้ทำมั๊ย

เดี๋ยวไว้มารีวิว process การทำเลสิคอีกที สรุปคร่าวๆ ตอนระหว่างทำก็ nerve-wrecking เป็นเรื่องของใจล้วนๆ แต่ขั้นตอนการทำไม่เจ็บหรืออะไรเลย ตอนอยู่บนเตียง อากาศเย็นมากเค้าห่มผ้าให้สองชั้นเลย จำได้ว่าเค้าให้ลูกบอลมาบีบคลายเครียด แต่เราเกร็งชาไปทั้งตัว แค่มือถือบอลไม่ให้หล่นนี่ก็ยากละ
อ่านต่อ

Retargeting/Remarketing คืออะไร? มาทำ Retargeting กับ Criteo ไหมคะ

บล็อกนี้เขียนเนื่องจากสองสาเหตุ สาเหตุแรกคือ วันนี้เค้าประกาศรางวัล “เด็กดีมีน้ำใจ” ประจำเดือน เอ้ย quarter ที่สาม ก็คือในแผนก mid-market ยี่สิบกว่าคนโหวตเลือกคนที่ตัวเองชอบมากสุด (ชื่อเป็นทางการคือ Q3 Peer Incentive Award) เนื่องจากเราไปเสือกงานของคนอื่นเยอะ เลยได้รางวัลป๊อปปูล่าร์โหวตนี้มา ดีใจมาก ไม่ใช่อะไร เพราะรางวัลคือเงิน 200 สิงคโปร์ดอลล่าร์เลยทีเดียว!!! แถมไม่ต้องติดรูปคู่กับเด็ก”ประพฤติดีมีวินัย” หน้าห้องเรียนเหมือนสมัยประถมอีกด้วย ดีมาก ด้วยความที่ซาบซึ้งเลยอยากตอบแทนพระคุณบริษัท

รางวัลนี้เราจะเอาไปซื้อตั๋วเครื่องบินกลับบ้านช่วงปีใหม่ คาดว่าอาจจะบินได้แค่สกู้ตหรือเจตสตาร์ น่าจะไม่พอสิงคโปร์แอร์ไลน์ช่วงปีใหม่ ฮรือ 😭

อ่านต่อ

Life at the Edge of 24

อยากเขียนบล็อกให้ได้บ่อยๆ เมื่อก่อนสมัยเด็กๆ นี่เขียนบล็อกทุกวันเลยนะจะบอก (ฝึกลง wordpress ตั้งแต่สมัยมันไม่ได้ชื่อว่า wordpress แล้วหัดพูดคนเดียวมาตั้งแต่เด็ก) เดี๋ยวนี้เขียนไตรมาสละครั้ง

วันนี้เป็นสุดท้ายที่อายุ 24 ตัวเลข 25 ค่อนข้างช็อคเราเล็กน้อย ทำไมเวลาผ่านไปเร็วมาก เลยอยากบันทึกสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นดังต่อไปนี้ (ทำไมทางการจัง)

ด้านร่างกาย

แฮ่ ใครที่รู้จักเราตั้งแต่สมัยมหาลัยลงไปก็คงไม่คิดว่าเราจะเข้าฟิตเนสได้ (ช็อคล่ะสิ) เราชอบเข้า bodypump เพราะว่า 1) เพลงเพราะ 2) ครูสอนหล่อ 3) เราได้เล่นตาม pace ของตัวเอง (ถ้ายังไม่พร้อมก็ยกเบาๆ ไปเรื่อยๆ ได้) เราเล่นมาตั้งแต่สควอทข้างละ 1-2 โล วันนี้ดีใจที่สามารถทำลายสถิติสควอทของตัวเอง แล้วยกได้ข้างละ 7 กิโล กรี๊ดดด ตัวนี้เลขสำคัญมาก เพราะเราได้อัพเกรดเป็นเพลทแผ่นใหญ่ 5 โลแล้วค่าาา ก่อนหน้านี้เล่นเพลทแผ่นเล็กมาตลอด จำได้ว่าตอนแรกไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะเล่นเพลทแผ่นใหญ่ในคลาส bodypump ได้ แต่ด้วยความุมานะและความคิ้วของครู ทำให้เรามาถึงจุดนี้ข่าาาา ตอนยกก็ปวดหลังนิดๆ เพราะยังไม่ชิน กลับถึงบ้านก็ปวดตูดนิดๆ

ที่ดีใจกว่าคือขาเล็กลงแม้ว่าจะกินเท่าเดิม!! ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะขาเล็กลงได้ พ่อแม่ชอบแซวว่าขาโต๊ะสนุ๊กตลอด ทุกวันนี้ยังกินเฟรนช์ฟราย x1, เลย์ x2, เบอร์เกอร์ x1 เกือบทุกสัปดาห์ แต่ก็พยายามกินเฮ้ลตี้มากขึ้นด้วย warm salad กล่องใหญ่โตมโหฬารที่มีขายเพียบในย่าน CBD (วันนี้พี่ที่ทำงานแซวว่าตัวเล็กแค่นี้ ทำไมกินเยอะจัง อ๊าย หนูหิวค่ะ >//< ) และตอนเย็นก็กินอาหารเบาๆ แคลน้อยๆ กินยำวุ้นเส้น สุกี้น้ำ ไข่ตุ๋นสองฟองเอาไข่แดงออกหนึ่ง วนๆ แต่บางวันก็ตบะแตกกินมาม่าเกาหลีซองใหญ่ใส่ชีส การเล่นเวทนี่เป็นความมหัศจรรย์จริงๆ ลากตัวไปคลาสให้ได้ทุกสัปดาห์ เล่นไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เห็นผลเอง ถ้ากินบ้าบอแบบเรา ก็ประมาณหกเดือน 555 อ่านต่อ

My Workout Journey

นี่ครบรอบออกกำลังกายได้ปีนึง(กะอีกเดือนนิดๆ) พูดเหมือนก่อนหน้านี้ไม่เคยออกกำลังกาย ก็ใช่อ่ะ นอกจากจะนับ wall squat นานๆ ทีตอนเวลาเปลี่ยวๆ เราก็ไม่เคยออกกำลังกายเลย 5555

แน่นอนว่าคนเราจะลุกออกกำลังกายมันต้องมีสาเหตุ สาเหตุของเราคือ

1) เริ่มใส่เสื้อผ้าไม่ได้แล้ว ถ้าไม่ลดเร็วๆ นี้ ต้องอัพไซส์แน่ๆ จาก M เป็น L แล้วเริ่มใส่อะไรก็ไม่สวย ข้อแม้ในการแต่งตัวเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ กระโปรงสั้นใส่แล้วขาใหญ่ แขนกุดใส่แล้วแขนใหญ่ อย่าพูดถึงคร็อปท็อป (เราชอบบอกนัทว่าที่จะลดน้ำหนักเพราะว่าอยากใส่คร็อปท็อป จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้าใส่ 555)

2) เรียนจบทำงานแล้ว พบว่าชีวิตมีเวลาว่างขึ้นเยอะมาก มันไม่มีข้อแม้ในให้เรา “ไม่มีเวลา” ออกกำลังกายอีกต่อไปแล้ว
อ่านต่อ

Singapore So Far

มาอยู่สิงคโปร์เดือนนึงแล้วอ่ะ รอบนี้เป็นการมาใช้ชีวิตต่างประเทศที่แปลกๆ เพราะเป็นการอยู่เมืองนอกแบบไม่มี deadline ไม่มีตั๋วกลับ ไม่มีวันกลับ อยู่ไปเรื่อยๆ

so far (แปลว่าเท่าที่ผ่านมา) ก็โอเคนะ ความเหงามันก็เป็นสิ่งที่คิดไว้แล้วว่าต้องเจอ การที่ไม่มีเพื่อนในช่วงแรกๆ การที่ต้องปรับตัวกับงานใหม่ การที่ต้องสั่งอาหารด้วยภาษาที่เราไม่คุ้นเคย ฯลฯ ก่อนที่จะไปเราก็เริ่มมองโลกด้วยความจริง(ในแง่ร้ายหน่อย)ว่ามันต้องยากและน่าเบื่อ(กับการต้องปรับตัว ออกจาก comfort zone ให้เข้ากับวัฒนธรรมของประเทศเค้า)

แต่พอไปถึงแล้วเราค้นพบว่า สิงคโปร์ทำได้ดีมากๆ เดินทางสะดวกแต่ไม่มีความโหดร้ายแบบตัวเมืองซานฟราน คนดูใช้ชีวิตไม่เครียดและไม่รีบเท่าโตเกียว ค่าครองชีพถูกพอสมควร อะไรที่แพง ก็แพงเหมือนหรือเท่าที่กรุงเทพ (พวกร้าน chain ต่างๆ ตั้งแต่ร้านอาหารจนถึงร้านขายของ) ความแย่อย่างเดียวคือไม่มีไอติมมะม่วงกับบิงซูข้าวเหนียวมะม่วง และไม่มีทะเลสวยๆ ให้เที่ยวตอนวันหยุด คนที่นี่พอถึงวันหยุดก็ไปเที่ยวกรุงเทพ หรือเที่ยวประเทศอื่นๆ จนเป็นเรื่องปกติ

นึกว่ามีม๊อบ จริงๆ คือเค้าปิดซอยจัดงาน st. patrick’s day มี expat ออกมาดริ้งเต็มเลย

งานใหม่เราต่างจากงานที่เคยทำมาทั้งหมดพอสมควร เราออกจาก Agoda ด้วยความรู้สึกที่ว่าถ้าเราไม่ออกตอนนี้ เราอาจจะไม่ได้ทำสิ่งที่เราอยากทำ(ทำ​ real frontend) หรือเราอาจจะติดกับ comfort zone ของการทำบริษัทใหญ่ๆ ไม่ได้จะบอกว่า Agoda งานชิวหรือง่ายนะ งานยาก มี challenge ใหม่ๆ มาตลอด และทีม ณ ตอนที่เราลาออกมันก็ดีมากๆ เลย และตั้งแต่เราเริ่มหางานใหม่ เราก็ยังไม่เจองานที่ “ให้” เราได้เท่ากับที่ Agoda เลย นี่ไม่ได้พูดถึงเรื่องเงินเลยนะ แต่พูดถึงเรื่องของคนเก่งๆ ในบริษัทที่เราจะได้เรียนรู้สกิลเค้า พูดถึง know-how ของบริษัทที่เราจะได้เรียนรู้และเติบโต

จนกระทั่งมีรีครูทเตอร์ของ Criteo ทักมาว่าสนใจตำแหน่ง Technical Solutions Engineer มั๊ย พอตอนอ่านเราก็เฉยๆ เพราะจริงๆ ในใจอยากทำฟร้อนเอนมากกว่า แต่พอได้ศึกษาตัวบริษัท ได้ลองทำโจทย์และสัมภาษณ์ดู (ข้อสอบไม่ได้ยากมาก เป็นสกิล debugging, html, javascript มากกว่า ส่วนตอนสัมภาษณ์ก็มีบางข้อที่ tricky หน่อยๆ แล้วก็ต้องเข้าใจว่าตัวบริษัททำอะไร โชคดีที่ตอนอยู่ Agoda เราอยู่ในทีมที่ทำพวกมาร์เก็ตติ้งเลยพอรู้และเคยได้ยินบ้างว่าเค้าทำอะไร) ก็รู้สึกว่าเออนี่คือเป็นสิ่งใหม่ๆ ที่เราอยากลองดู เป็นบริษัทที่เราอยากไปทำด้วย

Welcome package ทำเป็นรูปกระเป๋าเดินทาง กะให้เราไปเที่ยวๆบ่อยๆ 555

พอทำงานจริง ตัวงานยากกว่าที่เราคิดไว้เยอะเลย เพราะการเป็น solutions engineer จะต้องคุยกับลูกค้าเยอะมาก ต่างกับงานก่อนๆ ที่เป็นแนว R&D อยู่ในถ้ำพิมพ์โค๊ดไปเรื่อยๆ แล้วที่ผ่านมาภาษาอังกฤษเราก็ไม่ได้คล่องมาก ตอนอยู่ Agoda ก็คุยภาษาอังกฤษแค่กับ P.O. (product owner) ส่วนตอนอยู่อเมริกาก็อยู่ทีมคนไทย ส่วนตอนอยู่ญี่ปุ่นก็คุยภาษาอังกฤษเป็นคำๆ กับคำญี่ปุ่น (ถ้าคุยเป็นประโยคจะไม่ค่อยรู้เรื่องกันทั้งสองฝ่าย) ที่ผ่านมาก็คุยภาษาอังกฤษโดยที่ไม่ต้องซีเรียสว่าเราจะใช้คำหรือพูดผิดมากแค่ไหน แต่พอถึงเวลาที่ต้องคุยกับลูกค้า มันเป็นหน้าเป็นตาของบริษัทอ่ะ ส่วนใหญ่ก็คุยผ่านอีเมล แต่มีหลายครั้งก็ต้องคุยโทรศัพท์กับลูกค้าออสเตรเลีย ช่วยเค้าแก้ปัญหาให้ได้ แล้วช่วงเดือนแรกๆ (ตอนนี้ก็ยังเป็น) เรายังใหม่มาก เราต้องทำตัวว่าเรามีความรู้ มีความสามารถที่จะช่วยแก้ปัญหาให้เค้าได้ โดยที่จริงๆ เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราจะช่วยได้มั๊ย แถมต้องพยายามทำงานให้ efficient ถ้านั่งพิมพ์อีเมล์เป็นชั่วโมงก็ไม่ได้งานพอดีอีก กรี๊ด เครียดมาก แถมเหนื่อยที่ต้องพูดภาษาอังกฤษทั้งวัน 8 ชั่วโมงต่อวัน 5 วันต่อสัปดาห์อีกด้วย

แล้วในแผนกของ technical solutions ที่นี่เนี่ยเค้าจะมีให้ใช้เวลา 10-20% (เอาจริงๆ ก็ไม่ค่อยมั่นใจว่าตกลงเท่าไหร่กันแน่) ทำงานโค๊ดดิ้ง ซึ่งจะเป็นการทำทูลเพื่อพัฒนา process ที่มีอยู่ หรือทำอะไรก็ตามที่เพิ่ม productivity, efficiency และลดงานที่เป็น manual work ออก อันนี้เรารู้สึกว่าเราค่อนข้างสนุก ตอนนี้หัวหน้าทีมจะเป็นคนกำหนดโปรเจ็คมาใหม่ แล้วให้เราช่วยเดฟตามฟีเจอร์ที่เค้าลิสต์ไว้ และเค้าก็สนับสนุนให้เราเสนอไอเดียใหม่ๆ ที่ช่วยพัฒนา process ได้ แม้แค่นิดเดียวก็ยังดี

Criteo office at Singapore

ส่วนพวก tools ต่างๆ นี่ก็คล้ายที่อโกด้ามาก (grafana, hadoop, scala, c#, windows) ทุกอย่างในบริษัทค่อนข้างโปร่งใส ไม่มีความลับ ส่วนตัวเรารู้สึกว่าให้อารมณ์ความเป็น startup มากกว่าที่อโกด้าอีก แต่ออฟฟิศที่สิงคโปร์มันเป็น operation center เลยฟังธงจริงๆ ไม่ได้ (สำนักงานใหญ่อยู่ที่ปารีส เดฟส่วนใหญ่เป็นคนยุโรป/ฝรั่งเศส)

กลับมาพูดถึงประเทศสิงคโปร์​ สิ่งที่เราได้จากการอยู่มาเดือนนึง อาจจะไม่เหมือนกับคนที่อยู่มาเป็นปีๆ นะ 55

  • คนสิงคโปร์น่ารักมาก มีความคิ้ว ยังอธิบายไม่ถูกอ่ะ แต่เราประทับใจ
  • ถ้าจะอยู่ให้ได้แบบ seamless เราต้องเข้าใจภาษาจีนให้ได้บ้าง รู้สึกเสียดายที่เรียนจีนตอนประถมตั้งหลายปี แต่ตอนนี้ฟังออกแต่คำว่า jin tian กับตัวเลข 555
  • พวกตั้งบูธสมัครบัตรเครดิต หรือให้เราบริจาคให้กับมูลนิธิโคตรตื๊อกว่าเมืองไทยยี่สิบเท่า
  • รถไฟช่วง rush hour มาทุก 2 นาที (เราขึ้นสายสีม่วง) ไม่แน่นเท่าประเทศกรุงเทพ
  • virgin active ที่นี่แพงกว่ากรุงเทพประมาณ​ 1.5 เท่า แต่ไม่มีสระว่ายน้ำ จากุชชี่ กับหน้าผาปีนเขา แล้วก็คลาสเล่นโหด+จริงจังกว่ากรุงเทพ (กรุงเทพจะออกแนวบันเทิงนิดๆ คือไปฟิตเนสหลังเลิกงานแล้วรู้สึกผ่อนคลายอ่ะ 55)
  • อากาศบางทีก็แย่กว่าเมืองไทย (ช่วงฝนตกจะอบอ้าวมาก) แต่บางทีก็ดีกว่า (มีลม)
  • เราอยู่คอนโดชั้น 3 ไม่มียุงและแมลงเลย สุดยอดเลย เหมือนที่คอนโดเค้ามีฉีดฆ่า/ไล่แมลงเป็นระยะๆ
คอนโดที่เราอยู่ เป็นคอนโดใหม่เพิ่งเสร็จ สระว่ายน้ำดีงาม เราแชร์กับ flatmate คนอื่นเดือนละ $1050
  • คอนโดที่สิงคโปร์ส่วนใหญ่จะเป็นห้องใหญ่ๆ มีห้องนั่งเล่น โซฟา,ทีวี กับโต๊ะกินข้าวอย่างน้อย 4 ที่นั่ง มีห้องครัวแยกที่มีเตาแก๊ส เตาอบ เคาเตอร์สองฝั่ง (ไม่เหมือนเมืองไทยที่ห้องครัวในคอนโดจะเป็นเคาเตอร์ฝั่งเดียว) แล้วก็มีห้องนอนใหญ่ที่มีห้องน้ำในตัว แล้วก็ห้องนอนเล็กอีก 1-3 ห้องแล้วแต่ขนาด
  • คอนโดที่โน่นเค้ามีคอนเสปของ dual-key ด้วย คือเป็นยูนิตใหญ่ที่สามารถซอยเป็น 2 ยูนิตย่อยได้ อีกห้องจะเป็นสตูขนาดเล็กที่มีครัว+ห้องน้ำได้ ทำให้เจ้าของห้องสามารถปล่อยเช่าห้องสตูให้คนอื่นได้โดยที่ไม่ (บางทีเค้าบอกว่าก็เอาห้องเล็กให้ลูกๆ อยู่เวลาเค้าโตแล้ว อันนี้ไม่รู้จริงเปล่า 55)
ห้องแบบ dual-key (ก๊อบรูปแบบหน้าด้านๆ มาจาก tanglily.com)
  • ใครบอกน้ำประปากินได้ ไม่เห็นมีใครจะกินเลย -_- เรากินเพียวๆ เยอะๆ แล้วแสบคอ คิดว่ามาจากคลอรีน อันนี้เป็นเหมือนกันทุกๆ ประเทศแหละ

จริงๆ มีเรื่องจะเขียนอีกเยอะแยะ ยังไม่เคยเล่าชีวิตการทำงานที่อโกด้าเลย แต่พอดีส่วนใหญ่ชอบขี้เกียจ ไปนอนพักผ่อนดูซีรี่ส์ (ดู iron first กะ 13 reasons why จบคอเลคชั่นแล้วอ่ะ (ยังมีหน้าจะมาอวด น่าภูมิใจมั๊ยเนี่ย))​ ขอโทษด้วยนะคะ T_T

หลีเป๊ะไปยังไง (How to go lipe)

เมื่อเดือนมกราที่ผ่านมาเราไปหลีเป๊ะกับเพื่อนๆ เป็นทริปที่จอง รอคอย และเฝ้ารอมานานม๊าก จองตั๋วเครื่องบินล่วงหน้าครึ่งปี (จนเพื่อนติดธุระสำคัญ ไปไม่ได้คนนึง 55) พอกลับมาแล้วมีพี่ๆ เพื่อนๆ หลายคนถามเกี่ยวกับทริปเลย เลยว่าไหนๆ น่าจะเขียนเก็บและแบ่งปันให้กับคนที่สนใจต่อๆ ไป

TL;DR; หลีเป๊ะสวยมาก เดินทางนานมาก นอกจากค่าโรงแรม อย่างอื่นก็ไม่ได้แพงอย่างที่กะไว้ ไปกับทัวร์ก็ง่ายดี

อ่านต่อ

Create an API with AWS Lambda Walkthrough

วันนี้มาเล่าเรื่องการสร้าง API ด้วย AWS Lambda กัน เนื่องจากช่วงปีใหม่พยายามจะสร้าง API ย่อขนาดรูปภาพขนาดใหญ่ แต่ใช้ shared hosting อยู่มันติดปัญหาเรื่อง timeout กะพวก library ต่างๆ ไม่ซัพพอต จะไปเช่า Cloud server/VPS มันก็จะเว่อร์เกินไปเพราะเว็บเล็กนิดเดียว เลยคิดว่าจะลองใช้ Lambda ดู (เผื่อคนไม่รู้ AWS Lambda คือเซอร์วิซที่รันสคริบหรือรันโปรแกรมให้เราโดยคิดค่าบริการตามเวลาที่ใช้งาน ถ้าสคริบคำนวณนานหรือทำงานนาน ก็จะเสียเงินเยอะ แต่ถ้าเวลาที่มันไม่ได้ใช้งาน ก็ไม่ต้องเสียเงิน) จากที่ลองมาเราว่า UI ของ Amazon มันใช้ยากมาก กว่าจะจับทางถูกว่าต้องคอนฟิคอะไรตรงไหนบ้างนี่เสียเวลาเป็นวันๆๆๆ แต่พอทำเป็นแล้วนะ ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีเองอะ
อ่านต่อ

Cloudflare has helped me save 77% bandwidth

มันฟรีด้วยนะ

พอดีเมื่อวานดื่มกาแฟแล้วนอนไม่หลับ เลยนั่งกดๆ อะไรดูเล่นๆ แล้วไปเจอ analytics ของบล็อก (vee.in.th) ที่เพิ่งย้ายมาเนี่ยแหละ จริงๆ เว็บนี้เพิ่งย้ายมาได้ 1-2 อาทิตย์ แล้วมี active site แค่บล็อกนี้เท่านั้น (เมื่อวานเพิ่งเอา vee.in.th/code ขึ้น) ด้วยความอยากรู้ (ว่า 1. cloudflare เทพแค่ไหน กับ 2. เขียนบล็อกไปมีคนอ่าน(บ้างมั๊ย)) เลยเข้าไปส่องดูใน cloudflare

ค้นพบว่าจริงๆ อาทิตย์ที่แล้วมี Unique Visitors อยู่สองพันกว่าคน (2.6k)

Vee.in.th - Unique Visitors รอบสัปดาห์ (นึกว่าไม่มีคนอ่าน)
Vee.in.th – Unique Visitors รอบสัปดาห์ (นึกว่าไม่มีคนอ่าน)

ถ้านับ requests อยู่ที่ 26k requests (ก็เฉลี่ยประมาณ visit ละ 10 requests?) ที่น่าตื่นเต้นคือ cloudflare ช่วยแคชของไว้จนประหยัด bandwidth ได้ 2.7GB จากที่ต้องใช้ไป 3.5GB ถ้าคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ก็เยอะถึง 77% เลย
อ่านต่อ

เทคนิคการจองโรงแรมถูกๆ บนเว็บ Agoda

จริงๆ ถ้าเสิร์ชด้วยคีย์เวิร์ดนี้ก็น่าจะมีหลายเว็บเขียนไว้แล้วนะ แต่เราไม่แคร์ ขอเขียนในแบบของเราบ้าง ช่วยโฆษณาบริษัทด้วย 555

จองก่อนได้ราคาถูกกว่า

อันนี้ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าโมเดลราคาโรงแรมของ Agoda แต่ละอันเค้าคิดยังไง แต่เข้าใจว่าจะมีราคาตั้งไว้เป็นขั้นบันได พอล็อตห้องราคาถูกหมด ราคาก็จะสูงขึ้นมานิดนึง (เคยสังเกตได้จากเวลามันขึ้นว่า “เหลือห้องสุดท้าย” แล้วพอเราจองห้องนี้ไปปุ๊บ กลับไปดูอีกที อ่าวไม่เห็นหมดเลยนิน่า แต่ราคาห้องมันขึ้นสูงกว่าที่เราจองไปแล้ว — แต่ระวังมันจะเป็นห้องสุดท้ายแบบสุดท้ายจริงๆ ก็ได้นะ เดี่ยวจะอดเอา 55)

2 ห้องสุดท้าย (ที่ราคานี้)
2 ห้องสุดท้าย (ที่ราคานี้)

อ่านต่อ